చైతన్యం వెలిగించిన సకల జనుల సమ్మె

ప్రపంచీకరణ వ్యాధి భారతదేశాన్ని కూడా కబళించే క్రమంలో జరిగిన నష్టంలో, ట్రేడ్ యూనియన్‌లు కూలిపోవడం ఒక పెద్ద ఊహించలేని పరిణామం. గత శతాబ్దపు 1970 దశకంలో దేశ వ్యాప్తంగా జరిగిన ఉద్యమాలలో, ముఖ్యంగా రైల్వే సమ్మె మొత్తం దేశాన్ని కుదిపేసింది.ఆ కాలంలో ఉద్యోగులు, రవాణా, ఉపాధ్యాయులు పోస్టల్ ఉద్యోగులు సమ్మె చేస్తే సమాజం దాదాపు స్తంభించిపోయేది. ఆ క్రమం 1980 దశకం వరకు చాలా మారింది. కార్మిక సంఘాల నాయకత్వ రాజీ ధోరణి, అమ్ముడుపోయే ధోరణి పెరిగి కార్మికవర్గ పాత్ర కుంచించుకుపోయింది. 80 దశకంలో దాదాపు సమ్మెలు జరగడం ఆగిపోయింది. 90 దశకంలో ఊపందుకున్న ప్రపంచీకరణ వల్లా, సర్వీస్ రంగాన్ని ప్రత్యక్షంగా, పరోక్షంగా ప్రైవేటీకరించడం వల్లా, పబ్లిక్ రంగ ఉద్యోగులు సమ్మె చేసినా అన్ని రంగాలలో సమాంతరంగా ప్రైవేట్ రంగం పెరగడం వల్లా - మధ్య తరగతికి, ప్రత్యేకించి పాలకవర్గాలకు సమ్మె ఒక సమస్యే కాకుండాపోయింది. అందువల్లే ప్రపంచవ్యాప్తంగా గత మూడు దశాబ్దాలుగా సమ్మెల సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గిపోయింది. దీనికి తోడు కార్మిక రంగ సంస్థలలో పోటీ సంస్థలు, రాజకీయ పార్టీల అనుబంధ సంస్థలు బలం గా ఉండడం వలన, రాజకీయాలు ఎలా దిగజారాయో అదే క్రమంలో ట్రేడ్ యూనియన్లు కూడా దిగజారుతూ, ఒక సంఘం సమ్మె పిలుపు ఇస్తే మరో సంఘం దానిని వ్యతిరేకించడంతో సమ్మె విఫలం కావడం దాదాపు సాధారణమైపోయింది. ఈ నేపథ్యంలో సకల జనుల సమ్మె, ముఖ్యంగా ఉపాధ్యాయులు, ఉద్యోగులు, సింగరేణి కార్మికులు తమ మాతృ సంస్థలతో సంబంధం లేకుండా సంఘటితంగా ఉద్యమాలు చేయడం సాధారణ విషయం కాదు. ఇది ఒక కొత్త విశ్వాసాన్ని కలిగించింది.

సకల జనుల సమ్మె తెలంగాణలో ఉధృతంగా జరుగుతున్న కాలంలోనే వాల్‌ స్ట్రీట్‌కు వ్యతిరేకంగా 80 దేశాలలో నిరుద్యోగులు, సాధారణ పేద ప్రజ లు రాజ్య వ్యవహార పద్ధతిని, అక్రమ సంపదకు అవినీతి రాజకీయాలకు మధ్య ఏర్పడిన అనైతిక సంబంధాన్ని ప్రశ్నిస్తూ ఉద్యమాలు ముందుకు వచ్చాయి. ఈ ఉద్యమాలు ప్రధానంగా లేవదీసిన ప్రశ్న: సామాజిక ఆర్థిక జీవితంలో రాజకీయాల పాత్ర ఏమిటి? రాజకీయాలు ప్రజల ఓట్లతో, లేదా మద్దతుతో గెలిచి, ప్రజాస్వామ్యం పేరు మీద, సార్వభౌమ అధికారం పేరుమీద పాలిస్తూ, దేశం లో సంపదను లూటీ చేస్తున్న వాళ్లకు అనుకూలం గా ఎందుకు పనిచేస్తున్నట్టు-అంటూ, ప్రజాస్వామ్యమంటే దోపిడీదారులు, రాజకీయ నాయకులు కూడబలుక్కుని, రాజ్యాన్ని అడ్డం పెట్టుకుని ప్రజల రక్తం తాగడమేనా అనే ఒక మౌలిక ప్రశ్న లేవదీశారు. ఈ ఉద్యమాలకు స్పందిస్తూ ఐక్యరాజ్య సమితి సెక్రటరీ జనరల్ ‘ప్రపంచవ్యాప్తంగా సంపద మీద తిష్ఠ వేసి కూర్చున్న వాళ్లు సామాజిక శ్రేయస్సును గురించి ఆలోచించవలసిన సమయం ఆసన్నమైంది’ అని వ్యాఖ్యానించాడు. ఈ తిరుగుబాటు అమెరికాలో ప్రారంభమై ప్రపంచవ్యాప్తంగా పాకింది. అమెరికా అధ్యక్షుడు కూడా ‘ఈ తిరుగుబాటుదారుల ఆవేదనను అర్థం చేసుకోవాల’ని సంపన్నులకు సలహా ఇచ్చాడు.

ప్రపంచవ్యాప్తంగా జరుగుతున్న తిరుగుబాటులో ఒక గమనించదగ్గ అంశం, ఏ సాంకేతిక విజ్ఞానాల ద్వారా సంపన్నులు ప్రపంచాన్ని నియంత్రిస్తున్నారో, ఆ సాంకేతిక మార్గాల ద్వారానే ప్రపంచవ్యాప్త తిరుగుబాట్ల మధ్య ఒక సంబంధం ఏర్పడింది. ఉత్పత్తి శక్తులు పెరుగుతున్న క్రమంలోనే ఏర్పడే వైరుధ్యాలు, సంపదకు ఎలా సవాలుగా మారుతాయో ఇదొక చక్కటి ఉదాహరణ. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకు శ్రమకు మధ్య ఏర్పడ్డ రాజీయే కార్మికుల హక్కులు అనే ఒక సూత్రీకరణ కూడా ఉంది. హక్కులు ఒక చారిత్రక సంధి నుంచి బలీయమైనవన్న ఒక అవగాహన కూడా ఉంది. కార్మికులు రెండు శతాబ్దాల పోరాటాల ద్వారా హక్కులు సాధించుకున్నారు. ఈ మొత్తం చారిత్రక అభివృద్ధిని అడ్డుకుంటూ, హక్కులను హరించుకుంటూ నయా ఆర్థిక విధానం ప్రపంచ సంపదను కొల్లగొట్టాలనుకుంటోంది. కొల్లగొడుతున్నది. దీనికి పర్యవసానంగానే సాధించుకున్న హక్కులు పోగొట్టుకుంటూ, పని దొరికితే చాలు అనే దీన స్థితికి ప్రజలను నెట్టబడ్డారు. ఒకవైపు ఐఎల్‌ఓ (అంతర్జాతీయ లేబర్ సంస్థ) ‘పని అంటే ‘డీసెంట్ పని’ అని, అది గౌరవప్రదంగా ఉండాల’ని నిర్వచించినా, ఆ మాట వినేవాళ్లే కరువయ్యారు. దీనికి తోడు మదనూరు భారతి గారు ప్రస్తావిస్తూ వచ్చిన ‘అదనపు మనుషుల’ సంఖ్య పెరుగుతూ వస్తున్నది. పనిచేయడానికి చేతులుండి, ఆలోచించే శక్తి ఉన్న మనుషులకు పని ఎందుకు దొరకదు? అనేది చాలా మౌలికమైన ప్రశ్న. ఆహార సేకరణ దశలో ఏ మనిషికామనిషి తమ ఆహారాన్ని తామే సేకరించే పనిలో ఉన్నారు. అందరికి ప్రకృతి వనరులు అందుబాటులో ఉన్నాయి. ఆ దశ నుంచి అత్యంత ఆధునిక దశకు చేరుకున్నామని భ్రమించే వ్యవస్థలు మనిషి జీవితాన్ని ఉన్నతీకరించే బదులు పనిలేని, పని దొరకని మనుషులను చేశాయి. మనిషికి చేతినిండా పని కల్పించని ఏ ఆర్థిక వ్యవస్థ అయినా అది అమానవీయ దోపిడీ వ్యవస్థే. ఈ వక్ర అభివృద్ధికి వ్యతిరేకంగా భిన్న దేశాలలో ‘మాకు పని ఎందుకు లేదు, మేం పేద వాళ్లుగా ఎందుకున్నాం?’ అంటూ ‘సంపద మీకు పేదరికం మాకా?’ అన్న నినాదాలతో ఉద్యమిస్తున్నా రు. తెలంగాణ సకల జనుల సమ్మెలో ఈ మౌలిక ఆకాంక్ష ఎక్కడో దాగుంది అని అనిపిస్తున్నది.

తెలంగాణ ప్రాంతంలో చారిత్రకంగా ప్రపంచ మార్పులకు ప్రతిస్పందించే ఒక గుణముంది. దేశమంతా స్వాతంత్ర్యోద్యమం జరుగుతున్నప్పుడు, అర్ధవలస, అర్ధభూస్వామ్య వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా చైనాలో జరుగుతున్న పోరాటంతో పోల్చగల సాయుధ పోరాటం తెలంగాణ ప్రాంత అనుభవంలో ఉంది. ఆ పోరాటం ఎంత అర్ధాంతరంగా ముగిసినా ఆ దారిలో అనుభవం తెలంగాణకు గొప్ప వారసత్వాన్ని ఇచ్చింది. ఆ పోరాటాన్ని అణచివేసి, అదే నినాదాలను తీసుకొని కాంగ్రెస్ పార్టీ ప్రజల మద్దతు కూడగట్టుకుంది. అప్పటికి, ఇప్పటికీ కాంగ్రెస్ పార్టీ స్వభావంలో అలాగే ఉంది. అప్పుడు సోషలిజం పేరు చెప్పి, ఇప్పుడు ప్రత్యేక తెలంగాణ పేరు చెప్పి ఎన్నికలలో గెలవాలని తప్పించి నిజాయితీగా న్యాయమైన పరిష్కారమేమిటా అని ఆలోచించే స్థితి లో లేకపోవడం ఎంతో అప్రజాస్వామికం. ఇది మోసపు చరిత్ర కొనసాగింపు.

అలాగే 1969లో ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమం జరిగినప్పుడు ప్రపంచం ఉద్రిక్త, ఉద్వేగ వాతావరణంలో ఉంది. చైనాలో సాంస్కృతిక విప్లవం, అమెరికాలో వియత్నాం యుద్ధానికి వ్యతిరేకంగా ఉద్యమం, ఫ్రాన్స్‌లో యువత తిరుగుబాటు, దేశంలో నక్సల్‌బరీ పోరా టం పుంజుకుంటున్న సందర్భమది. అప్పటి తెలంగాణ ఉద్యమంలో ఉద్యోగుల, విద్యార్థుల పాత్ర చాలా కీలకమైనది. ఇప్పుడు జరుగుతున్న ఉద్య మం సకల జనుల ఉద్యమంగా ఎదగగలిగింది. ఈ సమ్మె సఫలమైందా, విఫలమైందా, సరియైన సమయంలోనే జరిగిందా? లేదా? నాయకత్వంలో రాజీపడ్డారా? సమర్థవంతమైన నాయకత్వం లేదా? వంటి ప్రశ్నలు చాలానే అడగవచ్చు. వీటిని చాలాకాలం చర్చించుకోవచ్చు. ఒక ప్రజా ఉద్యమం విజయవంతమైందా?, విఫలమైందా? అనడానికి మనం ఉపయోగించే ప్రమాణాలు ఏమి టి? అనేది కూడా ప్రశ్నే. తెలంగాణ రాష్ట్రాన్ని నిర్మాణం చేయడం లేదా బిల్లు పార్లమెంటులో ప్రవేశపెట్టడం అనేదే ప్రమాణమైతే సమ్మె తన లక్ష్యాన్ని సాధించలేదు అని అనవచ్చు. ప్రజా ఉద్యమాలను అలా చూడకుండా, ఉద్యమ ప్రక్రియ ఎలా ఉంది, సమీకరణ ఎలా సాగింది, సంఘటిత శక్తి ఎలా వ్యక్తీకరింపబడింది, సామాజిక సంబంధాలను ఎలా ప్రభావితం చేసింది, కొత్త విలువలు , ప్రజల చైతన్యంలో ఎదిగాయా? ఇలాంటి ప్రశ్నలు అడగకపోవడం వలన అనుకున్నది సాధించలేదన్న నిరాశ కలుగుతుంది. ఈ కోణం నుంచి సకల జనుల సమ్మెను చూస్తే పెట్టబడిదారులకు, రాజకీయాలకు ఏర్పడ్డ అనైతిక సంబంధాన్ని సమ్మె ఎండగట్టింది. అక్రమ సంపాదన కలిగిన వారు రాజకీయాలను ఎలా నిర్దేశిస్తున్నారో తెలంగాణ ప్రజలకు తెలిసినంత స్పష్టంగా బహుశా ఇతర ఏ ప్రాంతం వారికి తెలిసి ఉండదు. అలాగే భిన్నరంగాలకు చెందిన సమస్త వృత్తుల వాళ్లు, విద్యార్థులు, రైతులు, ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, ఆటోలు నడుపుకునే వాళ్లతో సహా... ఒక్కరు కాదు ప్రతిరంగం ఉద్యమానికి స్పందించింది. తన స్థాయిలో పొల్గొన్నది. సింగరేణి కార్మికుల్లో వ్యక్తమయిన ఐక్యత సాధారణమైన సంఘటన కాదు. అలాగే గ్రామ గ్రామంలో నిరసన ఉద్యమాలు జరిగాయి. ఉద్యమ రూపాలలోని వైవిధ్యంలో ప్రజల సృజనాత్మకత కనిపించింది. అంటే ఉద్యమాలకు నిర్దిష్టమైన గమ్యాలు ఉండడమే కాదు, వాటికి ఒక గమనం కూడా ఉంటుంది. ఆ గమనాన్ని గమనిస్తే సకల జనుల సమ్మె ఒక గొప్ప సామాజిక అనుభవమే. అయితే సమ్మె విఫలమైందన్న నిరాశకు గురికాకుండా సమ్మె సృష్టించిన చైతన్యాన్ని మరలా ఉన్నత శిఖరాలకు తీసుకుపోయేలా ఉద్యమకారులు కృషి చేయడమే నిజమైన సామాజిక అభివృద్ధికి దోహదపడుతుంది.

- పొఫెసర్ హరగోపాల్

Curtesy: Namasthe Telangana

చంద్రబాబు విమర్శలకి కేసీయార్ సమాధానం

నాన్నా సమైక్యవాదం అంటే?

నాన్నా ఎక్కడికెళ్ళావ్?

సమైక్యవాదుల మీటింగు కెళ్ళాను.

సమైక్యవాదం అంటే?

అందరూ కలిసి ఉండాలని...

అంటే అందరూ మన ఇంట్లో ఉంటారా?

లేదు, ఎవరింట్లో వాళ్ళే వుంటారు. కాకపోతే అందరూ ఒకే రాష్ట్రంలో వుండాలని...

ఒకే రాష్ట్రం అంటే? ఈ దేశం మొత్తం ఒకే రాష్ట్రంగా వుండాలనా?

కాదు, ఈ దేశంలో తెలుగు మాట్లాడే వాళ్ళందరూ ఒకే రాష్ట్రంగా వుండాలని.

అంటే హిందీ మాట్లాడే వారు కూడా ఒకే రాష్ట్రంగా వుండాలా?

కాదు. హిందీ మాట్లాడే వారు వేరు వేరు రాష్ట్రాలుగా ఉండవచ్చు. తెలుగు మాట్లాడే వారే ఒకే రాష్ట్రంగా వుండాలి.

హిందీ మాట్లాడే వారు వేరు వేరు రాష్ట్రాలుగా వున్నప్పుడు తెలుగు మాట్లాడేవారు కూడా వేరు వేరు రాష్ట్రాలుగా ఎందుకు వుండకూడదు?

ఎందుకంటే... మొన్న హైదరాబాదు వెళ్లాం చూసావా? అప్పుడు అక్కడ చార్మినార్, గోల్కొండ చూసి మా హైదరాబాద్, మా చార్మినార్, మా గోల్కొండ అనుకున్నాం. మరి రాష్ట్రం వేరుగా వుంటే అలా అనుకోవడానికి వీలుకాదుగా!

ముంబాయి వెళ్ళినప్పుడు కూడా అన్నీ చూసి మన ముంబాయి అనుకున్నాంగా డాడీ?

అది కాదమ్మా. అక్కడ మన వాళ్ళు డబ్బులు పెట్టుబడి పెట్టి వ్యాపారాలు చేస్తున్నారు. రాష్ట్రం విడిపోతే వారికి ఇబ్బంది అవుతుంది కదా?

ఎవరు డబ్బులు పెట్టారు? మన తాతయ్యా? మామయ్యా? 

కాదు.

మరెవరు?

లగడపాటి, కావూరి, తిక్కవరపు, రాయపాటి, మేకపాటి అనీ...

వాళ్ళెవరు? మన చుట్టాలా?

కాదు!

మరి మనకెందుకు? వాళ్ళ డబ్బుల గురించి వాళ్ళు చూసుకుంటారుగా?

నీకు తెలియదులే, వెళ్లి ఆడుకోఫో!

  

తెలంగాణా కాంట్రాక్టులు, ఎవరికెంత?

WHO’s WHO of T Contracts

Hyderabad: Amidst the ongoing demand for and against the bifurcation of the state, several arguments from both sides have been put forward. It is not only the politicians who have vested interests but also the contractors of major infrastructure projects in the region.

In the backdrop of this situation, The Hans India probed into the contractors who were executing various works. Here’s the list of the contractors who have been awarded major projects.

Gayatri Constructions

Gayatri Constructions is owned by Congress MP T Subbarami Reddy. The total cost of the ongoing projects in Telangana (including Hyderabad) is over Rs 2800 crore.

It has taken up contract works (awarded by the government) for the development of Nagarjuna Sagar Tail Pond link Canal in Khammam district with a cost of Rs 1,088.21 crore.

It has also taken up four laning of the state highway number one Hyderabad- Karimnagar-Ramagundam at Rs 1358 crore. They were also awarded the Outer Ring Road - phase -II project from Mallampet to Dundigal.

The cost of the project is Rs 323.97 crore.It also includes developing express highways on another stretch between Sagar road to Vijayawada highway at a cost of Rs 200 crore

Transstroy India Ltd

Transstroy India jointly owned by Eluru MP Kavuri sambasiva Rao and the Guntur MP Rayapati sambasiva Rao (both Congress) is executing notable projects like the eight lane expressway between Gachibowli and Shamshabad at a cost of Rs 699 crore on Outer Ring Road, the Komaram Bheem irrigation project at a cost of Rs 48.69 crore in Adilabad district and Dr BR Ambedkar Pranahita Lift irrigation canal at Nizamabad.

The cost of the last project is Rs 1,189.6 crore.

Progressive Constructions

Progressive Constructions belongs to Eluru MP K Sambasiva Rao(Congress). The ongoing works are Sriram Sagar Project works ( SRSP - J4 - 02A. SRSP - C5 - 03B. SRSP - L6 - 15B) in Nizamabad district. The cost of the works is estimated at around Rs 300 crore.

Ramky Group 

Ramky Group, a leading infrastructre company in the state, is owned and maintained by TDP MP Modugula Venugopala Reddy and his family members from Guntur district. It has been awarded to take up ORR works between Shamshabad and Tukkuguda at a cost of Rs 400 crore.

It has also bagged the contract to construct solid waste management project at a cost of Rs 900 crore by the Greater Hyderabad Municipal Corporation. The project is in progress at Jawaharnagar dump yard.
 
Besides taking up construction of residential towers in the city, it plans to establish the Multi Product Park and the Discovery City at a cost of Rs 3000 crore in Rangareddy district.

GMR Group

GMR group which had constructed and maintains the Rajiv Gandhi International airport at Shamshabad is owned by G Mallikarjuna Rao (No political affliation) from Sirkakulam district.

The new Hyderabad International Airport Limited (HIAL) was a public-private partnership joint venture of GMR Group, Malaysia Airports Holdings Berhad, the State Government of Andhra Pradesh and the Airports Authority of India (AAI). GMR Group holds 63 per cent of the equity in the airport which was constructed at a cost of Rs 2300 crore.

Lanco Group

The Lanco Group belongs to Vijaywada MP Lagadapati Rajagopal (Congress).

He had taken up Lanco Hills- housing project at a cost of Rs 5,500 crore in 108 acres. However, the wakf board had filed a petition in the Wakf Tribunal claiming that Lanco had occupied the wakf land and that it belongs to Hussain Shah Wali darga at Manikonda village near the Hitech city in Hyderabad.

KMC Constructions.

KMC Constructions Company Limited, belongs to Nellore MP Mekapati Rajmohan Reddy,( now YSR Congress party) It has taken up the eight-lane expressway from Tukkuguda to Sagar Road under Outer Ring Road (ORR) project. The cost of the project is around Rs 370 crore. Mekapati Goutam Reddy is the Managing Director of the company.

Nagarjuna Construction Company


Nagarjuna Construction Company Limited owned by AV Satya Narayana Raju of East Godavari (No political affliation). His Son R Ranga Raju is the Managing Director of the company. It has taken up express highway works on the stretch of Ghatkesard-Vijayawada highway and Ghatkesar-Kesara in the city. The total cost of the project is around Rs 400 crore.

The other works taken up by them include the Krishna drinking water project phase-2 at a cost of Rs 1200 crore including manufacturing, supplying, laying, jointing, testing and commissioning the pipelines under package 3 and 4. It has also developed an indoor stadium at Saroor Nagar. The other project taken up by the company was the Singapur township in Hyderabad.

Madhucon Projects.

The only notable company from Telangana region which was executing some infrastructure projects is Madhucon projects, owned by Telugu Desam Parliamentary Party leader Nama Nageswara Rao from Khammam.

The company has taken up projects like the main canal and structures of Sri Ram Sagar right branch canal, SRSP flood flow canal from 103.00 km to 122.00 km in Karimnagar district on EPC turnkey system, high-level submersible bridge across the river Sabari at 36/4 km of Nallipaka – Pocharam road in Khammam district.

It constructed flyovers at the CTO junction and the airport junction in Hyderabad and the Flyover at Taranaka over a length of 801 metres. The total cost of the projects taken up in Hyderbad and in Telangana districts was estimated at Rs 500 to Rs 700 crore.

Indu Group

Indu Group owned by I Shamprasad Reddy (close to YSR but not member of Congress) from Kurnool district. He was closely associated with YS Rajasekhara Reddy. The infrstructure construction and development company bagged the contract of Pranahita- Chevella Lift Irrigation scheme. It won the Rs 1447 crore contract in a joint venture with Srinivasa Construction Limited , Kirloskar Brothers Limited and WEG Electric ( India) Limited for link 7, package 22 in the project.

The company also established " Indu Techzone", a notified 150 acre IT and ITES SEZ being developed by Indu Projects Limited and Sun Apollo at Shamshabad in Hyderabad. The total development in the 150-acre campus is to the tune of 7.8 million square feet of processing and non-processing zones.

The location comes under the Shamshabad growth corridor, which is one among the top 17 growth corridors in India, with respect to the envisaged pace and potential of growth, and return on investments. It will offer complete end-to-end solutions, from concept planning to property management.

IVRCL Company

IVRCL company owned by E Sudheer Reddy (close to YSR but not a member of the Congress party) of Nellore district has taken up Koil Sagar Life Irrigation scheme to irrigate an ayacut of 12000 cares in Mahabubnagar district. Indirasagar lift irrigaiton project ( Polavaram) package -31 to lift 51.5 cusecs of Godavari water in stages from Rudrammakota village in Khammam district to irrigate 2 lakh acres at a cost of Rs 152.20 crore.

The other irrigation project it is executing is Flood flow canal project from 57km to 70 km of SRSP main canal to irrigate an ayacut of 2.20 lakh acres in Karimnagar, Warangal and Nalgonda districts in two stages. The cost of the project is Rs 195 crore.

It has also taken up works in the Krishna Drinking Water Supply scheme-phase 2 under package one with the collaboration of Nagarjuna Constructions Company Limited.

GVR Infra Projects

GVR Infra Projects owned by G Venkataeswara Rao (close to TDP but not a party member) was awarded contract to develop outer Ring Road on the stretch from Dundigal to Shamirpet. It has taken up irrigation projects in Telangana under the Jalayagnam scheme.

Curtesy: The Hans India

తెలంగాణాకి అడ్డుపడుతున్నదెవరు?

తెలంగాణా సమస్యపై ఇంత జాప్యం ఎందుకు? సమస్య ఎందుకు ఇంత చిక్కుముడిగా మారింది?

ఈ సమస్య పరిష్కారానికి రెండే మార్గాలు. ఒకటి తెలంగాణా ఇచ్చెయ్యడం. రెండోది ఇవ్వక పోవడం.

ప్రజల్లోకి తీవ్రంగా చొచ్చుకు పోయిన ఉద్యమాన్ని తెలంగాణా ఇవ్వకుండా చల్లార్చడానికి ఇవి 1969 నాటి చీకటి రోజులు కావు. సమాచార విప్లవంతో ప్రతివిషయం మారుమూలలక్కూడా నిముషాల మీద పాకుతున్న రోజులు. ఈ రోజుల్లో ప్రజలను మభ్యపెట్టి వారి న్యాయమైన కోర్కెలను నిరాకరించే దమ్ము నాయకులకు లేదు. అలా నిరాకరిస్తే రేపు ప్రజాకోర్టులో దోషులుగా నిలబడక తప్పదు.

ప్రజలు కూడా ఇంతకాలం సహనంతో రాజకీయులు చెప్పిన మాటనల్లా విన్నారు. ఎన్ని డెడ్ లైన్లు పెట్టినా అన్నిటినీ సహించారు. ఎవరు ఎన్ని మాటలు మాట్లాడినా అన్నిటినీ ఓపికతో విన్నారు. ఎన్ని కమిటీలు వేసినా అన్నిటికీ ఓపికగా సమాధానాలు ఇచ్చారు. ఇప్పుడు ప్రభుత్వమే సమాధానం చెప్పవలసిన సమయం ఆసన్నమైంది. ఇప్పుడు తెలంగాణా ప్రజల కోర్కెను నిరాకరించే దమ్ము ప్రభుత్వానికి ఉందా అన్నదే సమస్య. అలాంటి దమ్మే గనక వుంటే అది ఎప్పుడో నిరాకరించేది. కాని అలా జరగలేదు. కేవలం తాత్సారం మాత్రమే జరుగుతుంది. ఈ తాత్సారం కూడా ఎన్నాళ్ళో జరపడానికి వీలు కాదు. 2014 ఎన్నికలు ముంచుకొస్తున్నాయి మరి! అప్పటిదాకా ఇలాగే తాత్సారం చేస్తే ప్రజలు అందుకు కారణమైన వారికి తప్పకుండా బుద్ధి చెపుతారు. 

ఇక మిగిలింది తెలంగాణా 2014 లోపే ఇవ్వడం.

దీనికి అడ్డుపడుతున్నదెవరు? 

సమైక్యాంధ్రవల్ల లాభ పడుతున్న కాంట్రాక్టర్లు, భూస్వాములు అని తెలంగాణా వాదుల ఆరోపణ.  కాదు సీమాంధ్ర ప్రజలంతా సమైక్యాంధ్రను కోరుకుంటున్నారు అని అవతలి వారి వాదన. ఇందులో నిజమేదో తెలుసుకోవడం పెద్ద కష్టం కాదు. 

ఒకవేళ హైదరాబాదు గనుక సీమాంధ్ర ప్రాంతంలో వుండి వుంటే అసలు వారికి అడ్డు చెప్పవలసిన అవసరమే ఉండేది కాదు. ఈ విషయం వారే పలుమార్లు ఒప్పుకున్నారు కూడా.

వారి ఖర్మానికి హైదరాబాదు కనీసం తెలంగాణా, ఆంధ్రా సరిహద్దుల్లో కూడా లేదు, చెరిసగం పంచుకోవడమో, పూర్తిగా మాదే అని అనడమో చేయడానికి. అది ఎటునుండి చూసినా సీమాంధ్ర ప్రాంతానికి రెండొందల కిలోమీటర్ల పైనే ఉంది. వారు తెలంగాణా గనక ఇస్తే హైదరాబాదు కేంద్ర పాలిత ప్రాంతం చేయాలని అదే అసలు కారణం. మరి హైదరాబాదు కేంద్రపాలితం కావడానికి హైదరాబాదు ప్రజలు ఒప్పుకోరు. కారణం కేంద్రపాలిత ప్రాంతం అంటే మరో తరహా వలస పాలనే కనుక. ఇక తెలంగాణా వారు సరే సరి.

ఇక సమైక్యతా నినాదాన్ని పక్కకు పెట్టి హైదరాబాదు గురించి మాట్లాడినప్పుడే ఇలాంటివారి రంగు బయట పడింది. కోరుకునేది వారు చెప్పుతున్నట్టు సమైక్యాంధ్రో, లేక విశాలాంధ్రో కాదనీ, వీరి ఆలోచన మొత్తం హైదరాబాదు మీదనే ననీ.

సామాన్య ప్రజలకు హైదరాబాదుతో పనేం వుంటుంది? ప్రైవేటు ఉద్యోగాలో, వ్యాపారాలో ఐతే ఈ రాష్ట్రం ఏర్పడక ముందైనా వారికి ఎలాంటి అడ్డంకి లేదు. రేపు రాష్ట్రం విడిపోయినా కూడా అలాంటి అడ్డంకి వుండదు. ఇక్కడి ప్రాంతీయ ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలపై వారికి ఎప్పుడూ హక్కు లేదు, కాబట్టి వాటిపై చర్చ అనవసరం. ఇవి కాక మిగిలిన విషయాలు ఏం వున్నా, అవి అంత ప్రధానమైనవి కావు. ఒకసారి రాష్ట్ర విభజనకంటూ అంగీకరిస్తే అవన్నీ చర్చించి పరిష్కరించుకోగల విషయాలే.

కాని అలా జరగడం లేదు. కారణం ఇవి కాక ఏవో విషయాలున్నాయి కాబట్టి. అవి అత్యంత బలీయమైనవి, వ్యతిరేకించేవారు బయటికి చెప్పలేనివీ.

అవి ఏమిటో తెలుసుకోవాలంటే గత కొన్ని దశాబ్దాలుగా రాష్ట్ర రాజకీయ వ్యవస్థ ఎలా నడుస్తుందో పరిశీలించాలి. ఇప్పుడు రాజకీయం వ్యాపారం అని వేర్వేరుగా లేవు. రెండూ కలగలిసి పోయాయి. రాజకీయనాయకుడే వ్యాపారి. కాదంటే ఆయన వ్యాపారం బినామీగా నడుస్తుంది. విధాన నిర్ణయాలు వ్యాపారులకు అనుకూలంగా వుండి తీరుతాయి. టెండర్లు, అంచనాలు వాటికి అనుగుణంగానే వుంటాయి. ప్రజా దానం విచ్చల విడిగా కొల్లగొట్ట బడుతుంది.

ఇక ఎంత పెద్ద రాష్ట్రం అయితే అంత ఎక్కువ ప్రజాధనం. అంత పెద్ద కాంట్రాక్టులు. డబ్బు ఎక్కువ, ప్రభావితం చేయవలసిన మనుషులు తక్కువ. వ్యాపారులకు, సారీ వ్యాపారాజకీయులకు ఇంతకన్నా ఏం కావాలి? అందుకే వారికి ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఏర్పాటు ఎంతమాత్రం ఇష్టం లేదు.

ఇలాంటి రాజకీయులు ఒక ప్రాంతం వారేనని చెప్పబోవడం లేదు. వారు రెండు ప్రాంతాల్లోనూ వున్నారు. కాకపోతే ఒకప్రాంతం వారే ఎక్కువ సంఖ్యలో, అదీ రాస్త్ర ప్రభుత్వాన్ని శాసించగల స్థాయిలో వున్నారు. ఎందుకంటే శాసన సభలో మెజారిటీ సభ్యులు వారే కాబట్టి. ఒక ప్రాంతం వారు ప్రత్యక్షంగా వ్యతిరేకిస్తుంటే, రెండో ప్రాంతం వారికి అంత సదుపాయం లేదు. ఎందుకంటే రేప్పొద్దున వారు అక్కడినుండే ఎన్నుకోబడాల్సిన వారు కాబట్టి. అందుకే వారు బయటికి మాత్రం తామే సిసలైన తెలంగాణా వాదులమని చెపుతూనే, రెండోవైపు తెలంగాణా ఉద్యమానికి పొడవాల్సినన్ని వెన్నుపోట్లు పొడుస్తూనే వున్నారు. ప్రజలు వీరి ఉష్ట్రపక్షి తెలివితేటల్ని గమనిచడం లేదని వీరి ఆలోచన. అయితే ఈ సమైక్యాంధ్రలో బడా కాంట్రాక్టర్లతో పోటీ పడలేని చిన్నకారు కాంట్రాక్టర్లు మాత్రం నిజాయితీగానే ప్రత్యేక రాష్ట్రం కోసం నిజాయితీగానే పోరాడుతున్నారు, అప్పుడైనా వారికి అవకాశాలు వస్తాయనే ఆశతో.

ఇప్పటి తెలంగాణా పోరాటం తెలంగాణా రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు ఉద్దేశించింది మాత్రమే. ఇది ఒక ప్రాంతంమీద మూకుమ్మడిగా ఇంకో ప్రాంతం చెలాయిస్తున్న పెత్తనానికి, వలసాధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం. పెట్టుబడిదారుల పైనో, అగ్రకులాధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగానో చేసే పోరాటం కాదు. ఈ పోరాటంలో అన్ని వర్గాల ప్రయోజనాలు ఇమిడివున్నాయి. కాబట్టి దీనిలో అందరూ పాలు పంచుకుంటున్నారు. ఈ ఉద్యమం కూడా అందరినీ కలుపుకొని పోతుంది. మిగతా అస్తిత్వవాద, దోపిడీ వ్యతిరేక పోరాటాలు దీనికి సమాంతరంగా కొనసాగుతూనే వుంటాయి. అవి ఇక్కడే కాదు మిగతా దేశమంతా కూడా కొనసాగుతూనే వుంటాయి. వాటి సాఫల్యతా వైఫల్యాలు కూడా దేనికవే విడివిడిగా వుంటాయి. వీటన్నిటినీ ఒకదానికొకటి ముడిపెట్టి చూడలేం.

తెలంగాణా వ్యతిరేకులు ఎవరు అనే విషయంలో తెలంగాణా ప్రజలు స్పష్టంగా వున్నారు. ఇక మిగతాది కాలమే నిర్ణయిస్తుంది.